Drie-eenheid met een vierde dimensie

Het maken van een tijdschrift is voortdurend oog hebben voor de drie-eenheid: tekst, beeld en vormgeving. Geen van die drie elementen mag te dominant zijn. Ze vullen elkaar aan, zijn complementair, grijpen in elkaar. Dat geldt evenzeer voor het team dat een goed tijdschrift maakt. Daar komen drie disciplines bij elkaar: journalist, fotograaf en vormgever. Soms zijn dat heel uiteenlopende types en dat is maar goed ook. En ook daarvoor geldt weer dat geen van drieën te dominant mag zijn. Maar tegelijk geldt dat wel alle drie dominant moeten wíllen zijn. Want dat betekent dat ze veel overtuigingskracht naar elkaar proberen over te brengen. Een hoofdredacteur of eindredacteur die dat proces tussen die drie creatieve geesten goed weet te managen heeft daar alleen maar voordeel bij. Het haalt het beste aan ideeën bij elkaar naar boven. In wat de lezer daarvan uiteindelijk te zien zal krijgen is ongetwijfeld ook de gedrevenheid zichtbaar waarmee iedereen zijn werk gedaan heeft. Zo’n tijdschrift voelt goed en is meer dan de optelsom van de ingrediënten. Zo’n drie-eenheid kent in zekere zin zelfs een vierde dimensie: inspiratie.