RABAN! RABAN! RABAN! DE BLAUWBILGORGEL MET PENSIOEN - WIM HUIJSER EN PETER DE ROOS

In de wintermaanden van 1942-1943 schreef de dichter C. Buddingh’ (1918-1985) het gedicht „De Blauwbilgorgel“ in het sanatorium Zonnegloren in Soest. Begin 1943 verscheen het voor het eerst in het legendarische tijdschrift De Schone Zakdoek (nr. 25/26, 1943). Het oerrijm –en tegelijk lied- van Kees Buddingh’ vormde de opmaat voor het ontstaan van nog veel meer gorgelrijmen –in totaal 79- die door de jaren heen in een groot aantal bundels, tijdschriften en bloemlezingen zijn verschenen. Buddingh’ schreef een tweetal series in 1953 en in 1984/85, tot enkele maanden voor zijn overlijden op 24 november 1985. Daarmee omsluiten de gorgelrijmen in zekere zin Buddingh’s gehele oeuvre.

Maar het gedicht daagde vooral ook vele anderen uit tot het maken van nonsenspoëzie, het op muziek zetten van de bestaande gorgelrijmen voor kinderkoren en rappers en voor de creatie van een groot aantal beeltenissen van de blauwbilgorgel. Alleen al de naam blauwbilgorgel blijft enorm tot de verbeelding spreken. Het vormde de inspiratie voor een animatiefilm, radio- en televisieprogramma’s en talloze pastiches en oden. Na 65 jaar is ‘De Blauwbilgorgel’ nog altijd een fenomeen dat uitnodigt tot fantaseren en associëren en is met recht uitgegroeid tot een klassieker in de Nederlandse literatuur. Het is ook het ‘dier’ dat met nog ruim zeventig andere gorgeldieren de Dordtse dichter C. Buddingh’ (1918-1985) zijn leven lang is trouw gebleven.

Bij Uitgeverij Aspekt verscheen Raban! Raban! Raban! Buddingh’s Blauwbilgorgel met pensioen van Wim Huijser en Peter de Roos. Zij gingen terug naar de geboorte van ‘De Blauwbilgorgel’ in de oorlogsjaren en volgden hem tot aan zijn pensioengerechtigde leeftijd. Het werd de geschiedenis van een gedicht.

terug naar overzicht